çalınmış zamanlardan geriye kalanlar...

Yorgun ve sessiz ilerliyorken, bir anda kulağımda işittiğimdi sesin."Hadi,acele et!" dedin, uyandırdın uyuduğum uykudan. Hayatın yoğunluğundan şikayet eden "ben"i, silkeleyip kendine getirdin. Ömrümüzden çalınan her anı geri getirircesine yaşamayı önerdin, ben de kabul ettim...

Korku,Yağmur ve Ben

Yağmur'u çağıra çağıra getirebilir misin? Belki gelir bugünkü gibi... Belki güzelliklerin müjdecisi, belki belirsizliklerin niteleyicisi... Bir arkadaşın en içten "hadi"siyle gelen güzellik gibi geldi yağmur... Tam da bugün, tam da sözleştiğimiz gibi.
Kararsızlıkla başladı yağmaya, benim gibi... Harfleriminin her düşüşü her bir damlayla eş... Onun yeryüzünde doldurduğu alanı, ben harflerimle, kelimelerimle doldurmaya başladım, hiç silmeden, teklemeden, beklemeden.
Yorulur mu peki yağmur?Yağdıkça bunalır sıkılır mı? Damlalarını boşluğa düşürmekten korkar mı ?
Ya benim cümlelerim, havada mı kalır, yoksa gidecek yerini bulur mu damlalar gibi?
Korku eski bir dost olarak mı kalır yağmurla yanımızda...
Bilmem...

"Koruyucu"ya sevgiler...